Hier tref je de columns aan die ik voor Jonge Gezinnen van Sanoma Uitgeverij heb geschreven.

Wijziging per 1-1-2012 van Huwelijksvermogensrecht.

 

 

 

 

Op 1 januari 2012 zullen een aantal regels inzake het huwelijksvermogensrecht veranderen.

Dat kan ook voor u van belang zijn, bijvoorbeeld als u geld uit een erfenis of schenking steekt of heeft gestoken in het huis dat u samen met uw echtgenoot/-note bewoont.

Ik heb hierover een notitie geschreven voor de redacties van diverse tijdschriften, zoals de Linda, Margriet en Libelle. Maar in hoeverre deze daar aandacht aan geven weet ik niet.

Daarom plaats ik die notitie ook hieronder.
Heeft u liever een nette PDF-versie ervan, dan kan dat ook.

====================================================

Geachte redactie,

Ik stuur u dit schrijven omdat op 1 januari a.s. een wetswijziging doorgevoerd gaat worden die voor uw lezers interessant is. Het gaat hier om correcties van het huwelijksvermogensrecht waarbij ook aanpassingen worden doorgevoerd voor de algehele gemeenschap van goederen waarin mensen trouwen als ze niets vastleggen bij de notaris.

Ik ben mij er van bewust dat dit een taai onderwerp lijkt en daarom wil ik u graag hieronder aangeven wat een en ander praktisch kan betekenen voor uw gehuwde lezers. Mocht u na lezing in uw blad aandacht willen besteden aan deze materie, dan kunt u voor nadere informatie contact met mij opnemen.

Ik heb het voornemen om dit stuk op een latere datum ook op mijn website (www.ntrs.nl) te publiceren aangezien ik van mening ben dat zo veel mogelijk mensen kennis moeten kunnen nemen van hetgeen gewijzigd gaat worden.

Zoals u weet kan een huwelijk gesloten worden tussen zowel hetero-, homo- en lesbischsexuele stellen. Maar daardoor is het bijna niet mogelijk om een leesbare tekst te schrijven en toch telkens de drie varianten te benoemen. Daarnaast geldt het navolgende ook voor koppels die niet huwen, maar een geregistreerd partnerschap aangaan met elkaar. In het navolgende stuk zal ik dan ook uitgaan van de “klassieke” situatie van een heterosexueel stel waarbij de vrouw financieel minder goed af is. In de praktijk kom ik dit vaak tegen, maar ik ben mij er van bewust dat het stereotypering is.

 

Algehele gemeenschap van goederen en de huidige regels

Op dit moment is het zo dat als een koppel trouwt zonder het maken van huwelijkse voorwaarden bij de notaris, dit koppel in de wettelijke (algehele) gemeenschap van goederen is getrouwd. Hierna zal ik de afkorting AGVG gebruiken hiervoor. Als de echtgenoten na een paar jaar er achter komen dat ze liever huwelijkse voorwaarden willen hebben, dan is dat een lang en kostbaar traject, onder meer omdat de rechter toestemming moet geven.

Simpel gezegd kan de behoefte aan het opstellen van huwelijkse voorwaarden ontstaan als één van de echtgenoten geld krijgt uit een erfenis of schenking. Onder de huidige regels maar ook onder de toekomstige wet is het zo dat de erfenis of de schenking gezamenlijk eigendom wordt. Bij een echtscheiding heeft de schoonzoon/-dochter ineens een claim van 50% op het geld.

Vaak voorkomen de ouders dit door in hun testament of in een schenkingsakte op te nemen dat het vermogen alleen voor het eigen kind is. Dit is de zogeheten uitsluitings-clausule of anti-schoonzoon / -schoondochter clausule. Maar zelfs al hebben de ouders dit vastgelegd, daarmee is hun kind er nog niet.

Bij een echtscheiding zal het kind namelijk moeten aantonen bij de rechter wat er met het geld is gebeurd. Eigenlijk moet het kind dus een administratie opzetten om er voor te zorgen dat iedere uitgaaf die betaald wordt met geld uit de erfenis of schenking wordt vastgelegd.
(zie hiervoor ook een eerdere column van mijn hand)

In de praktijk laat een kind dit achterwege bijvoorbeeld “omdat we toch niet gaan scheiden. Het zit wel goed tussen ons”. Maar zelfs al houdt het kind zo’n administratie bij en kan bij een echtscheiding achterhaald worden wat er met de erfenis of de schenking is betaald, dan nog treden vreemde effecten op. Het kind krijgt namelijk alleen het bedrag terug dat is betaald, maar geen rente, inflatiecorrectie of wat dan ook. Dit heet het nominaliteits-beginsel.

Stel dat het geld gebruikt is om een dakkapel op het huis te betalen. Kosten € 7.500,-. De waardestijging van de woning daardoor: € 10.000,-. Het kind krijgt terug bij de scheiding € 7.500,-. De € 2.500,- waardestijging valt in de AGVG en moet 50/50 gedeeld worden.

Algehele gemeenschap van goederen en de nieuwe regelgeving

Vanaf 1 januari 2012 wordt het nominaliteitsbeginsel afgeschaft en ingeruild voor een regeling die “economisch eigendom” kan worden genoemd. Ook wordt het veel makelijker, sneller en goedkoper om huwelijkse voorwaarden op te stellen tijdens het huwelijk. En vooral dat laatste zal zeer belangrijk zijn voor de praktijk van alledag.

Economisch eigendom

Eerst echter nog de “economisch eigendom”. In de wet is een regeling opgenomen voor de situatie dat één van de echtelieden geld uit een erfenis of schenking heeft gekregen met de eerder vermelde uitsluitingsclausule. Als dat geld vervolgens wordt gebruikt om een betaling te doen voor zaken die in de AGVG vallen, dat wordt dit gezien wordt als een schuld. Wat dat betreft zijn er geen wijzigingen. Maar bij een echtscheiding moet niet alleen dat bedrag worden terugbetaald, maar moet ook een vergoeding betaald worden. En die vergoeding is dan gelijk aan de waardestijging van de zaak die er mee gekocht is.

Stel dat het geld weer gebruikt is om een dakkapel op het huis te betalen. Kosten € 7.500,-. De waardestijging van de woning daardoor: € 10.000,-. Het kind krijgt terug bij de scheiding € 7.500,-. Ēn een vergoeding gelijk aan de waardestijging van € 2.500,-. Deze waardestijging valt dus niet meer in de AGVG.

Er is echter een adder onder het gras. De basisregel is namelijk dat de vergoeding minimaal het bedrag is dat is gebruikt. Dus in de geschetste situatie is de vergoeding altijd € 7.500,- ook als het huis minder waard is geworden.

Bij een echtscheiding zal dat voor de aangetrouwde persoon vervelend kunnen uitpakken als het geld bijvoorbeeld gebruikt is voor de aankoop van de gemeenschappelijke auto. De auto is duidelijk in waarde gedaald, maar er moet wel nog € 10.000,- “afbetaald” worden.

Deze aangetrouwde persoon zal daarom proberen om de uitzondering op de regel aan te tonen. En die uitzondering is simpel gezegd dat ten tijde van de aankoop afgesproken kan worden dat niet alleen in de waardestijging maar ook in de -daling wordt meegedeeld. Kan de aangetrouwde aannemelijk maken dat die afspraak gemaakt is, dan wordt bij een scheiding dus alleen gekeken naar de waarde van de auto op het moment van de scheiding. Als die nog € 5.000,- is, dan krijgt het kind dat bedrag en ook alleen dat bedrag terug.

Oplossingen onder de nieuwe regels

Zoals aangegeven is het straks veel eenvoudiger, sneller en goedkoper om huwelijkse voorwaarden op te stellen. Het volstaat om bij de notaris een akte op te stellen, want voorafgaande goedkeuring van de rechtbank is niet meer nodig.

Dus als een kind erft of een schenking krijgt van zijn ouders en daarbij niet de uitsluitingsclausule is opgenomen, dan kunnen de echtgenoten naar de notaris toe gaan om snel huwelijkse voorwaarden te maken waarin opgenomen wordt dat het geërfde of geschonken bedrag alleen van de ene echtgenoot is.

Wordt dat geld later gebruikt om de dakkapel te betalen of een auto te kopen, dan kunnen de huwelijkse voorwaarden eenvoudig aangepast worden om vast te leggen dat deze betaling heeft plaatsgevonden en op welke wijze bij een echtscheiding een waardestijging of -daling verrekend moet worden.

Op het moment dat deze afspraken worden vastgelegd is de relatie van de echtgenoten nog goed. Bovendien is het duidelijk waaraan het geld is besteed. Mocht er later een echtscheiding worden aangevraagd, dan ligt alles vast. Daardoor voorkom je de discussies die nu gevoerd worden bij een (v)echtscheiding over dit soort onderwerpen.

Simpel gezegd kunnen de echtelieden binnen een paar dagen bij de notaris huwelijkse voorwaarden opstellen en iedere keer aanpassen al naar gelang hun situatie. Gekscherend: als een kind iedere week van zijn of haar ouders geld geschonken krijgt, dan kan ook iedere week een nieuwe akte met huwelijkse voorwaarden worden opgesteld om alles voor later vast te leggen.

Dit is een inverstering die zijn vruchten in de toekomst afwerpt, aangezien een discussie bij een echtscheiding over deze onderwerpen vaak betekent dat iedere partij zijn of haar eigen advocaat in de arm neemt. Dat voorkom je omdat er snel en goed door de notaris wordt vastgelegd wat de wensen zijn op het moment dat het geld wordt ontvangen.

 

Huwelijkse voorwaarden en de huidige regels

Ook als een koppel op dit moment wel huwelijkse voorwaarden heeft gemaakt voordat het huwelijk gesloten wordt, moet hetzelfde lange en dure traject worden afgelegd als na een paar jaar blijkt dat de afspraken niet meer aansluiten op de dan ontstane situatie.

Meestal spreken de aanstaande echtgenoten daarom in hun huwelijkse voorwaarden af dat ieder houdt wat hij of zij inbrengt bij het trouwen en dat zij samen ieder jaar gaan verrekenen wat er aan geld is overgebleven. In de praktijk wordt dat laatste vaak vergeten en blijkt bij een echtscheiding dat er ruzie ontstaat over de vraag van wie nu eigenlijk het huis is, of de spaarrekening of de beleggingen. Die staan dan vaak op naam van één van de echtgenoten, maar het vermogen is door hen samen vergaard.

Ook bij stellen die met huwelijkse voorwaarden zijn getrouwd ontstaat een probleem als er geen administratie wordt bijgehouden van erfenissen en schenkingen. Dit is hiervoor bij de AGVG al besproken.

Huwelijkse voorwaarden en de nieuwe regelgeving

Omdat vanaf 1 januari 2012 het veel sneller en eenvoudiger is om huwelijkse voorwaarden te maken en tijdens het huwelijk te wijzigen, is het mogelijk om problemen bij een echtscheiding te voorkomen. Telkens als er een financiële mijlpaal wordt bereikt (erfenis, schenking, groter saldo spaargeld of besteding van geld voor aankoop) kunnen de onderlinge afspraken worden vastgelegd in nieuwe huwelijkse voorwaarden.

Op zo’n moment weet iedereen nog goed wat er speelt en wat de afspraken zijn (wel of niet delen in waarde-dalingen, etc) en zal ook mee willen werken aan het vastleggen daarvan. En dat is bij een eventuele echtscheiding veel waard omdat het de kosten van advocaten en gerechtelijke procedures uitspaart.

 

Conclusie

Vanaf 1 januari 2012 wordt het eenvoudiger, goedkoper en vlotter om huwelijkse voorwaarden op te stellen en constant aan te passen aan gewijzigde omstandigheden. Het is niet meer nodig om vooraf goedkeuring te krijgen van de rechter. Een bezoek aan de notaris volstaat.

Dit is voor echtgenoten ondermeer van belang als er financiële meevallers zijn, zoals een erfenis of schenking van ouders. Deze vallen namelijk in de AGVG en moeten 50/50 gedeeld worden bij een echtscheiding, tenzij de ouders hiertegen de zogeheten anti-schoonzoon /-schoondochter clausule hebben opgenomen.

Maar ook als die clausule is opgenomen is het probleem nu en straks nog niet opgelost. Wie houdt tenslotte netjes een aparte administratie bij van wat er met de erfenis of schenking wordt gekocht en of alleen het betaalde bedrag of ook de waardestijgingen en -dalingen van het gekochte goed worden vergoed aan de echtgenoot/-note van wiens kant het geld is gekomen ? Ook onder de nieuwe regels kan hierover bij een scheiding een dure discussie ontstaan.

Telkens als er geld uit de erfenis of schenking wordt gebruikt om iets te kopen dat voor gezamenlijk gebruik is, kan snel en eenvoudig bij de notaris in (nieuwe) huwelijkse voorwaarden worden vastgelegd wat er gebeurd is en wat de afspraken zijn. Dit betaalt zich dubbel en dwars terug bij een eventuele echtscheiding. Er is dan namelijk geen ruimte voor discussie met en tussen dure advocaten.

En dat lijkt mij belangrijk voor de lezers van uw uitgave.

 

 

Column 07: 30 dagen clausule

Nb: Deze column is niet geplaatst op de site van Jonge Gezinnen.
Ik plaats hem wel op mijn site. 
Wat houdt een 30-dagen-clausule in ?

Als je in je samenlevingscontract afspreekt dat als jij of je partner overlijdt, dan de spullen die van jullie samen zijn, naar de langstlevende toe gaan, dan heet dat een Verblijvensbeding.

Als jullie echter kort na elkaar overlijden (bijvoorbeeld na een autoongeluk) dan krijg je dat alle spullen eerst naar de langstlevende toe gaan en dan allemaal naar zijn of haar familie. Leef jij bijvoorbeeld 5 minuten langer, dan gaan alle spullen naar jouw familie.

Om dat te voorkomen, wordt er vaak een 30-dagen-clausule opgenomen in het samenlevingscontract. Dan spreek je af dat als de langstlevende binnen 30 dagen ook komt te overlijden, jullie spullen gedeeld worden tussen jouw familie en die van je partner.

Als je getrouwd bent, dan werkt dit anders en moet je een zogeheten Rampenclausule opnemen in je stetsament.

Andere zaken die dan aan de orde kunnen komen zijn:
Samenlevingscontract, Verblijvensbeding, Rampenclausule.

Column 06: Verblijvensbeding.

Nb: Deze column is niet geplaatst op de site van Jonge Gezinnen.
Omdat het wel relevant kan zijn, plaats ik hem toch op mijn site. 
Wat is een Verblijvensbeding ?

In een samenlevingscontract kun je ook afspraken vastleggen over wat er met jullie spullen moet gebeuren als jij of je partner komt te overlijden. Dat wordt dan door de notaris een Verblijvensbeding genoemd.

Jullie spreken dan af dat de spullen die van jullie allebei zijn, naar de langstlevende toe gaan als één van jullie overlijdt.

Als jullie kinderen hebben, dan werkt deze regeling echter niet meer. Dan zul je jullie wensen moeten laten vastleggen door de notaris in een testament.

Omdat een Verblijvensbeding altijd werkt als er geen kinderen zijn en jij of je partner overlijdt, kunnen er vreemde effecten ontstaan. Daarom wordt vaak aan een Verblijvensbeding ook een zogeheten 30-dagen clausule gekoppeld.

Andere zaken die dan aan de orde kunnen komen zijn:
Samenlevingscontract, 30 dagen clausule.

Column 05: Rampenclausule

NB: Deze column is NIET op de site van Jonge gezinnen geplaatst.
Ik vind het persoonlijk wel relevant (ook al is het geen prettig onderwerp). Daarom plaatst ik hem toch op mijn site.

Wat is een Rampenclausule ?

Hiermee wordt de regeling bedoeld in je testament voor het geval dat jij en je partner en jullie kinderen (kort) na elkaar overlijden. Bijvoorbeeld door een ongeval tijdens jullie vakantie. Dat is dan de ramp.

Volgens de wet is namelijk degene die het laatste sterft ook degene die jullie hele vermogen erft. Als dat jullie kind is, dan wordt de erfenis gedeeld in 2 stukken, namelijk de helft voor jouw familie en de andere helft voor de familie van je partner/vader van jullie kind.

Als jij de langstlevende bent, dan gaat het hele vermogen naar jouw familie. Is je man degene die het laatste overlijdt, dan gaat het juist naar zijn familie.

Wil je dit anders regelen, dan moet je dat in een testament vastleggen. Je kunt aan de notaris aangeven dat bepaalde familieleden niet of minder dan wel meer moeten krijgen dan de wet aangeeft. Ook kun je dan juist geen familie als erfgenamen benoemen, maar goede vrienden of goede doelen.

Let wel op dat als je een Rampenclausule opneemt, dat je dan ook een executeur benoemt. Anders wordt de afwikkeling van de erfenis onnodig ingewikkeld en duurder.

Andere zaken die dan aan de orde kunnen komen zijn:
Voogdij, Bewind, Langstlevende regeling, Uitsluitingsclausule, Tweetrapsmaking en/of Executeur.

Column 08: Ziektekosten verzekering en aanmelding baby.

Nb: Dit korte bericht wordt niet geplaatst op de site Jonge Gezinnen omdat het niet specifiek met de notaris te maken heeft.

02-11-2010:
Ik kreeg onlangs een tijdschrift van mijn ziektekostenverzekeraar opgestuurd.

Daarin een bericht over baby’s en de ziektekostenverzekering en ik wil u graag de waarschuwing die daarin stond doorgeven.

Als je baby geboren is moet je met redelijke spoed je baby aanmelden voor een ziektekostenverzekering. Doe je dat, dan is je baby verzekerd met ingang van de geboorte. Dus met terugwerkende kracht.

Vergeet je de aanmelding, dan is de regel dat je baby pas verzekerd is vanaf de aanmelding en acceptatie, dus niet vanaf de geboorte. In die situatie moet je dus zelf de medische hulp betalen als je baby die in de tussentijd heeft gehad.

Dus op je To-Do-List moet je ook de aanmelding bij de ziektekostenverzekeraar vermelden.

Column 04: Wat houdt een samenlevingscontract in?

09.09

In een samenlevingscontract leg je bij de notaris officieel de afspraken vast die je met je partner hebt gemaakt. Kandidaat-notaris Ernst Loendersloot geeft je nuttige tips.

Ernst Loendersloot: In een samenlevingscontract staan bijvoorbeeld afspraken over de kosten van het huishouden en wie deze betaalt. Maar ook van wie de spullen zijn die jullie in huis hebben. Daarnaast kun je vastleggen hoe alles verdeeld moet worden in het geval dat jullie uit elkaar gaan.

Ook kun je er in opnemen of jij wanneer jullie uit elkaar zouden gaan nog een tijd in jullie huis mag blijven wonen en wie de hypotheek of huur dan betaalt.

Voordelen samenlevingscontract

  • Woon je minder dan 5 jaar samen en heb je geen samenlevingscontract dan betaal je maximaal 40% erfbelasting als je partner overlijdt. Met samenlevingscontract is dat maximaal 20% en tot zo’n € 500.000,- zelfs niets.
  • Een samenlevingscontract is samen met een testament nodig om van de zogeheten langstlevende regeling gebruik te maken. Dit is nodig als jij of je partner komt te overlijden en je wilt dat je kind de langstlevende niet uit het huis kan zetten of op een andere wijze het kindsdeel kan opeisen.
  • Bij veel pensioenfondsen krijgt de langstlevende partner geen pensioen als er geen samenlevingscontract is. Dus als je partner overlijdt raak je zijn of haar inkomen kwijt en krijg je niet het “weduwe”-pensioen. Informeer bij je pensioenfonds wat hun voorwaarden precies zijn.

Tips

  • Heeft één van jullie meer betaald voor jullie huis of de inboedel, leg dit dan goed vast. Anders krijg je dat geld niet terug als jullie uit elkaar gaan, terwijl je partner wel de helft van het huis en de inboedel krijgt. Denk er dan ook aan dat door de inflatie het geld dat je straks terug krijgt, minder waard is geworden. Dus misschien moet je ook afspraken maken over een (rente-)vergoeding.
  • Als jij minder gaat werken omdat je voor de kinderen en het huishouden gaat zorgen, dan krijg jij van je partner niet altijd alimentatie als jullie uit elkaar mochten gaan. Maar ook hierover kun je nu al afspraken vastleggen.

In een samenlevingscontract leg je bij de notaris officieel de afspraken vast die je met je partner hebt gemaakt. Kandidaat-notaris Ernst Loendersloot geeft je nuttige tips.

Eerder verschenen op:

Column 03: Wat doet een executeur ?

10.09

Een executeur is iemand die jij aanwijst om je erfenis af te wikkelen na je overlijden. Vooral voor jonge ouders is het aanstellen van een executeur praktisch, volgens kandidaat-notaris Ernst Loendersloot.

Ernst Loendersloot: De executeur handelt namens de (minderjarige) kinderen. Achteraf controleert de rechter wat de executeur heeft gedaan.

Je mag iedereen aanwijzen als executeur maar kies natuurlijk iemand die goed met geld en administratieve zaken kan omgaan. Het is handig om ook een reserve-executeur aan te wijzen, voor het geval dat hij of zij bijvoorbeeld al is overleden als jij komt te overlijden.

Vaak wordt de langst levende van de ouders als eerste aangewezen als executeur. Als je dat zo vastlegt, zou je partner dus executeur zijn op het moment dat jij komt te overlijden. Veel mensen wijzen hun broer, zus of één van de grootouders als reserve-executeur aan.

Testament

Wie je kiest als executeur, leg je vast in je testament. Het is wel zo netjes om de aan te wijzen executeur eerst te vragen of hij of zij dit wel op zich willen nemen. Dit is niet verplicht.

Een executeur is iemand die jij aanwijst om je erfenis af te wikkelen na je overlijden. Vooral voor jonge ouders is het aanstellen van een executeur praktisch, volgens kandidaat-notaris Ernst Loendersloot.

Eerder verschenen op:

Column 02: Wat betekent bewind?

09.09

Kandidaat-notaris Ernst Loendersloot: Bewind is het beheren van de erfenis van je kind na jouw overlijden. Heb je niets vastgelegd dan zal de voogd het geld beheren tot je kind meerderjarig is.

Stel je een bewindvoerder aan, dan zal deze de erfenis nog langer kunnen beheren, bijvoorbeeld tot je kind 23 jaar is geworden. Dit kun je in je testament vastleggen. Hiermee kun je voorkomen dat je kind jouw erfenis te snel opmaakt.

Bewindvoerder aanwijzen

Iedereen kan in principe bewindvoerder zijn, het beheren van een erfenis is geen dagtaak. Het is natuurlijk wel belangrijk dat een bewindvoerder voldoende kennis heeft om met geld om te gaan. Het is daarnaast verstandig om ook een reserve-bewindvoerder aan te wijzen.

Wat regelmatig gebeurt is dat de bewindvoerder wordt gekozen uit de familie van de moeder van het kind en de voogd uit die van de vader (of andersom). Dan is het direct informeel geregeld dat als jij en je partner allebei plotseling overlijden, beide families contact blijven houden met elkaar en met jullie kind.

Een bewindvoerder benoem je in een testament dat je door een notaris laat opstellen.

Kandidaat-notaris Ernst Loendersloot: Bewind is het beheren van de erfenis van je kind na jouw overlijden. Heb je niets vastgelegd dan zal de voogd het geld beheren tot je kind meerderjarig is.

Column 01: Wat is voogdij en wanneer regel ik dit?

09.09

Wanneer jij of je partner komt te overlijden en je kind is minderjarig, moet er iemand de voogdij over jullie kind krijgen. Kandidaat-notaris Ernst Loendersloot vertelt je er mee over.

Wanneer jij of je partner komt te overlijden en je kind minderjarig is, moet er iemand de voogdij over jullie kind krijgen. Als je niet zelf in een testament hebt aangegeven wie de voogd moet worden, dan zal de rechter een voogd aanwijzen. Meestal is dat een familielid, maar dat is niet per definitie het geval.

Wanneer je samenwoont met de vader van je kind, maar hij niet net als jij het ouderlijk gezag heeft, dan is het belangrijk hem tot voogd te benoemen. Anders staat je partner, ook als (biologische) vader van je kind, buitenspel als jou iets overkomt.

Reserve-voogden

Als je de voogdij zelf wilt regelen moet je een testament laten opstellen bij de notaris. Je kunt zelf bepalen wie je als voogd wil aanwijzen. Benoem liever niet een stel, maar slechts één van beide (voor het geval zij uit elkaar gaan).

Het is handig om ook gelijk reserve-voogden aan te wijzen, voor het geval dat jouw eerste keuze de voogdij niet op zich kan of wil nemen als dat nodig zou zijn.

Wanneer jij of je partner komt te overlijden en je kind is minderjarig, moet er iemand de voogdij over jullie kind krijgen. Kandidaat-notaris Ernst Loendersloot vertelt je er mee over.

Eerder verschenen op: