Samenwonen ? Doe de online test om te weten of je nog juridische losse eindjes hebt

 

 

 

 

 

Vanaf 30 november 2011 is het mogelijk om een online test te doen als je samenwoont of gaat samenwonen.

Neem even de tijd en kijk eens op: www.samenleeftest.nl

En als je besluit dat je naar de notaris moet gaan, kijk dan ook nog eens op deze site (www.ntrs.nl) rond.

 

En op www.vaknotaris.nl kun je lezen hoe je de kosten van de notaris kunt “terugverdienen”.

Extra belastingvoordeel dankzij de Geefwet.

 

 

 

SCHENKINGEN EN DE GEEFWET

Waarschijnlijk heeft u gehoord dat de Geefwet is aangenomen door de Tweede Kamer. Op dit moment (29 november 2011) moet de Eerste Kamer ook nog instemmen. Als daarbij geen wijzigingen worden toegezegd door de regering, geldt de volgende notitie.

Als u geld wilt schenken aan een ANBI die een rol heeft in het culturele leven, dan kan dat tot extra aftrek leiden van uw belastingen. Vanaf 2012 tot 2017 mag u namelijk uw gift tot 125% verhogen, voordat u deze aftrekt. Dus de belastingdienst accepteert dat u een kwart meer aftrekt dan u eigenlijk heeft geschonken.

Maar dan moet de ANBI van uw keuze wel een Cultuur ANBI zijn. Uw ANBI moet dit predikaat bij de belastingdienst hebben aangevraagd en de belastingdienst zal controleren of het goede doel zowel op papier (wat is het doel ?) als in daad (wat doet ze ?) inderdaad de cultuur bevordert.

Ook geldt een minimum drempel van 1% en een maximum drempel van 10%. Dat houdt in dat u schenkingen tot 1% van uw verzamelinkomen niet mag aftrekken. En ook alle schenkingen die meer dan 10% van dat inkomen zijn, mogen niet worden afgetrokken.

Deze drempels gelden niet als u een periodieke gift doet aan de Culturele ANBI.

Bovengrens

Er is echter een bovengrens van wat u aan voordeel mag krijgen.

In de Geefwet is dat moeilijk omschreven want uw belastingvoordeel mag niet groter zijn dan € 1.250,- per jaar.

Maar dat betekent dat u nog altijd per jaar € 5.000,- mag schenken aan Culturele ANBI’s. Want 25% van een schenking van € 5.000,- is gelijk aan € 1.250,-.

BELASTINGVOORDEEL IS MAAR TIJDELIJK

De maatregel dat u uw gift aan een Culturele ANBI met 25% mag verhogen is slechts tijdelijk.

Dit geldt alleen in de jaren 2012 tot 2017. Daarna vervalt deze regeling.

Wilt u dus een Culturele ANBI steunen, dan kan dat met belastingvoordeel alleen in deze 5 jaren.

U hoeft dat niet te doen via een periodieke gift maar dan zit u wel met de drempels van minimaal 1% en maximaal 10%.

Uw belastingvoordeel is groter wanneer u het via een periodieke schenking doet.

CIJFERVOORBEELD

U schenkt € 100,- aan een Cultuur ANBI.

U mag dit bedrag verhogen tot 125% oftewel tot € 125,- voordat u het gaat aftrekken van uw Inkomstenbelasting.

Als u 30% belasting betaalt, dan krijgt u van iedere € 100,- van de belastingdienst € 37,50 terug. (30% van € 125,-)

Betaalt u 40% belasting, dan stijgt de teruggaaf al naar € 50,- (40% van € 125,-).

Valt u in het toptarief dan is uw voordeel € 62,50. (50% van € 125,-)

(Nb: de tarieven zijn afgerond voor de eenvoud van berekening)

 

 Meer informatie ? 
Ga naar de site  Cultuur Ondernemen of
de site van Geef om cultuur
of de site Voor de kunst

Of de site van de organisatie waar ikzelf ook een advies heb gegeven voor de inzameling van geld voor de aanschaf van een Bajan, en dat is Stichting Desna

 

Gemeenschappelijke delen in een privé appartement

 

 

 

 

 

Beste lezer,

Soms is het lastig om de werkelijkheid in juridische termen te vangen. Maar toch is dat wat de notaris moet doen. In Den-Haag speelde een situatie in een appartementen-complex waarbij deze tegenstrijdigheid duidelijk naar voren kwam.

De benedenbuurman had schade vanwege een lekkage van het balkon van zijn bovenbuurman. Kennelijk werd deze schade niet gedekt door de verzekering van de bovenbuurman, want de benedenbuurman sprak de Vereniging van Eigenaren (VvE) aan voor de door hem geleden schade.

Daarop ontstond een juridisch interessante discussie omdat de VvE stelde dat zij niet aansprakelijk was. In de splitsingsakte was namelijk duidelijk vermeld dat de delen van het gebouw die alleen maar te gebruiken waren door de afzonderlijke eigenaren ook voor rekening en risico waren van de betreffende afzonderlijke eigenaar. En het balkon kon alleen maar betreden worden door de bovenbuurman via zijn appartement.

 De rechter gaf aan dat dit in het algemeen klopt, maar dat er natuurlijk ook in de afzonderlijke appartementen delen van de constructie van het gebouw zijn, die voor iedereen van belang zijn. In ieder appartement zijn bijvoorbeeld dragende muren aanwezig en daarvankan toch niet gesteld worden dat die privé zijn omdat die “toevalling” binnen in een appartement staan.

 Dus de stelling van de VvE dat zij niet aansprakelijk was voor de schade omdat volgens de tekst van de splitsingsakte het balkon privé-eigendom was van de bovenbuurman, kon niet klakkeloos gevolgd worden.

 Maar voor iedere notaris is het dus een leermoment. Het is namelijk bijna niet mogelijk om in tekst te vangen dat een balkon privé-eigendom is van de bovenbuurman, maar dat de in het balkon aanwezige betonijzers en dergelijke weer gemeenschappelijk eigendom zijn van de VvE.

 Als u zich afvraagt of de VvE de schade in Den-Haag heeft moeten vergoeden, dan kanik u melden dat dit niet het geval is. De rechter oordeelde namelijk dat niet vast is komen te staan dat de lekkage het gevolg was van een gebrek in het gemeenschappelijke deel van het (privé)-balkon.

Mr Ernst Loendersloot
Kijk voor meer informatie of de vorige columns op www.ntrs.nl

volg me op Twitter via @ntrsnl

of bel 043-3509950.

Erfenis kleiner dan gedacht (3)

De Telegraaf

 

 

 

 

Ik heb recent twee keer beschreven hoe een langstlevende testament of de huidige wettelijke verdeling voor problemen kan zorgen als een erfgenaam de erfenis zuiver aanvaardt in plaats van beneficiair.

Ik gaf in mijn vorige column aan dat er misschien een oplossing achteraf is. Ik raad u echter aan om niet in de situatie terecht te komen dat fouten rechtgebreid moeten worden door de rechter. Kies gewoon vooraf voor beneficiaire aanvaarding van een nalatenschap.

Zo begint mijn column voor De Telegraaf over het aanvaarden van een erfenis door de langstlevende. Wilt u verder lezen, klik dan hier

Geld lenen van familie.

 

 

 

 

Een familielid van mij kan bij de bank geen hypotheek krijgen voor een verbouwing aan z’n huis. Zelf ben ik bereid hem het bedrag van 25.000 euro te lenen. Uiteraard willen we het één en ander op schrift stellen.

Deze casus met bijbehorende vragen kreeg ik voorgelegd via de redactie van De Telegraaf. Ik heb daarop een antwoord gegeven.

Omdat het een situatie is die vaker voorkomt, wil ik je graag verwijzen naar de rest van de casus en het antwoord erop.

Je kunt dat hier nalezen.

Wijziging per 1-1-2012 van Huwelijksvermogensrecht.

 

 

 

 

Op 1 januari 2012 zullen een aantal regels inzake het huwelijksvermogensrecht veranderen.

Dat kan ook voor u van belang zijn, bijvoorbeeld als u geld uit een erfenis of schenking steekt of heeft gestoken in het huis dat u samen met uw echtgenoot/-note bewoont.

Ik heb hierover een notitie geschreven voor de redacties van diverse tijdschriften, zoals de Linda, Margriet en Libelle. Maar in hoeverre deze daar aandacht aan geven weet ik niet.

Daarom plaats ik die notitie ook hieronder.
Heeft u liever een nette PDF-versie ervan, dan kan dat ook.

====================================================

Geachte redactie,

Ik stuur u dit schrijven omdat op 1 januari a.s. een wetswijziging doorgevoerd gaat worden die voor uw lezers interessant is. Het gaat hier om correcties van het huwelijksvermogensrecht waarbij ook aanpassingen worden doorgevoerd voor de algehele gemeenschap van goederen waarin mensen trouwen als ze niets vastleggen bij de notaris.

Ik ben mij er van bewust dat dit een taai onderwerp lijkt en daarom wil ik u graag hieronder aangeven wat een en ander praktisch kan betekenen voor uw gehuwde lezers. Mocht u na lezing in uw blad aandacht willen besteden aan deze materie, dan kunt u voor nadere informatie contact met mij opnemen.

Ik heb het voornemen om dit stuk op een latere datum ook op mijn website (www.ntrs.nl) te publiceren aangezien ik van mening ben dat zo veel mogelijk mensen kennis moeten kunnen nemen van hetgeen gewijzigd gaat worden.

Zoals u weet kan een huwelijk gesloten worden tussen zowel hetero-, homo- en lesbischsexuele stellen. Maar daardoor is het bijna niet mogelijk om een leesbare tekst te schrijven en toch telkens de drie varianten te benoemen. Daarnaast geldt het navolgende ook voor koppels die niet huwen, maar een geregistreerd partnerschap aangaan met elkaar. In het navolgende stuk zal ik dan ook uitgaan van de “klassieke” situatie van een heterosexueel stel waarbij de vrouw financieel minder goed af is. In de praktijk kom ik dit vaak tegen, maar ik ben mij er van bewust dat het stereotypering is.

 

Algehele gemeenschap van goederen en de huidige regels

Op dit moment is het zo dat als een koppel trouwt zonder het maken van huwelijkse voorwaarden bij de notaris, dit koppel in de wettelijke (algehele) gemeenschap van goederen is getrouwd. Hierna zal ik de afkorting AGVG gebruiken hiervoor. Als de echtgenoten na een paar jaar er achter komen dat ze liever huwelijkse voorwaarden willen hebben, dan is dat een lang en kostbaar traject, onder meer omdat de rechter toestemming moet geven.

Simpel gezegd kan de behoefte aan het opstellen van huwelijkse voorwaarden ontstaan als één van de echtgenoten geld krijgt uit een erfenis of schenking. Onder de huidige regels maar ook onder de toekomstige wet is het zo dat de erfenis of de schenking gezamenlijk eigendom wordt. Bij een echtscheiding heeft de schoonzoon/-dochter ineens een claim van 50% op het geld.

Vaak voorkomen de ouders dit door in hun testament of in een schenkingsakte op te nemen dat het vermogen alleen voor het eigen kind is. Dit is de zogeheten uitsluitings-clausule of anti-schoonzoon / -schoondochter clausule. Maar zelfs al hebben de ouders dit vastgelegd, daarmee is hun kind er nog niet.

Bij een echtscheiding zal het kind namelijk moeten aantonen bij de rechter wat er met het geld is gebeurd. Eigenlijk moet het kind dus een administratie opzetten om er voor te zorgen dat iedere uitgaaf die betaald wordt met geld uit de erfenis of schenking wordt vastgelegd.
(zie hiervoor ook een eerdere column van mijn hand)

In de praktijk laat een kind dit achterwege bijvoorbeeld “omdat we toch niet gaan scheiden. Het zit wel goed tussen ons”. Maar zelfs al houdt het kind zo’n administratie bij en kan bij een echtscheiding achterhaald worden wat er met de erfenis of de schenking is betaald, dan nog treden vreemde effecten op. Het kind krijgt namelijk alleen het bedrag terug dat is betaald, maar geen rente, inflatiecorrectie of wat dan ook. Dit heet het nominaliteits-beginsel.

Stel dat het geld gebruikt is om een dakkapel op het huis te betalen. Kosten € 7.500,-. De waardestijging van de woning daardoor: € 10.000,-. Het kind krijgt terug bij de scheiding € 7.500,-. De € 2.500,- waardestijging valt in de AGVG en moet 50/50 gedeeld worden.

Algehele gemeenschap van goederen en de nieuwe regelgeving

Vanaf 1 januari 2012 wordt het nominaliteitsbeginsel afgeschaft en ingeruild voor een regeling die “economisch eigendom” kan worden genoemd. Ook wordt het veel makelijker, sneller en goedkoper om huwelijkse voorwaarden op te stellen tijdens het huwelijk. En vooral dat laatste zal zeer belangrijk zijn voor de praktijk van alledag.

Economisch eigendom

Eerst echter nog de “economisch eigendom”. In de wet is een regeling opgenomen voor de situatie dat één van de echtelieden geld uit een erfenis of schenking heeft gekregen met de eerder vermelde uitsluitingsclausule. Als dat geld vervolgens wordt gebruikt om een betaling te doen voor zaken die in de AGVG vallen, dat wordt dit gezien wordt als een schuld. Wat dat betreft zijn er geen wijzigingen. Maar bij een echtscheiding moet niet alleen dat bedrag worden terugbetaald, maar moet ook een vergoeding betaald worden. En die vergoeding is dan gelijk aan de waardestijging van de zaak die er mee gekocht is.

Stel dat het geld weer gebruikt is om een dakkapel op het huis te betalen. Kosten € 7.500,-. De waardestijging van de woning daardoor: € 10.000,-. Het kind krijgt terug bij de scheiding € 7.500,-. Ēn een vergoeding gelijk aan de waardestijging van € 2.500,-. Deze waardestijging valt dus niet meer in de AGVG.

Er is echter een adder onder het gras. De basisregel is namelijk dat de vergoeding minimaal het bedrag is dat is gebruikt. Dus in de geschetste situatie is de vergoeding altijd € 7.500,- ook als het huis minder waard is geworden.

Bij een echtscheiding zal dat voor de aangetrouwde persoon vervelend kunnen uitpakken als het geld bijvoorbeeld gebruikt is voor de aankoop van de gemeenschappelijke auto. De auto is duidelijk in waarde gedaald, maar er moet wel nog € 10.000,- “afbetaald” worden.

Deze aangetrouwde persoon zal daarom proberen om de uitzondering op de regel aan te tonen. En die uitzondering is simpel gezegd dat ten tijde van de aankoop afgesproken kan worden dat niet alleen in de waardestijging maar ook in de -daling wordt meegedeeld. Kan de aangetrouwde aannemelijk maken dat die afspraak gemaakt is, dan wordt bij een scheiding dus alleen gekeken naar de waarde van de auto op het moment van de scheiding. Als die nog € 5.000,- is, dan krijgt het kind dat bedrag en ook alleen dat bedrag terug.

Oplossingen onder de nieuwe regels

Zoals aangegeven is het straks veel eenvoudiger, sneller en goedkoper om huwelijkse voorwaarden op te stellen. Het volstaat om bij de notaris een akte op te stellen, want voorafgaande goedkeuring van de rechtbank is niet meer nodig.

Dus als een kind erft of een schenking krijgt van zijn ouders en daarbij niet de uitsluitingsclausule is opgenomen, dan kunnen de echtgenoten naar de notaris toe gaan om snel huwelijkse voorwaarden te maken waarin opgenomen wordt dat het geërfde of geschonken bedrag alleen van de ene echtgenoot is.

Wordt dat geld later gebruikt om de dakkapel te betalen of een auto te kopen, dan kunnen de huwelijkse voorwaarden eenvoudig aangepast worden om vast te leggen dat deze betaling heeft plaatsgevonden en op welke wijze bij een echtscheiding een waardestijging of -daling verrekend moet worden.

Op het moment dat deze afspraken worden vastgelegd is de relatie van de echtgenoten nog goed. Bovendien is het duidelijk waaraan het geld is besteed. Mocht er later een echtscheiding worden aangevraagd, dan ligt alles vast. Daardoor voorkom je de discussies die nu gevoerd worden bij een (v)echtscheiding over dit soort onderwerpen.

Simpel gezegd kunnen de echtelieden binnen een paar dagen bij de notaris huwelijkse voorwaarden opstellen en iedere keer aanpassen al naar gelang hun situatie. Gekscherend: als een kind iedere week van zijn of haar ouders geld geschonken krijgt, dan kan ook iedere week een nieuwe akte met huwelijkse voorwaarden worden opgesteld om alles voor later vast te leggen.

Dit is een inverstering die zijn vruchten in de toekomst afwerpt, aangezien een discussie bij een echtscheiding over deze onderwerpen vaak betekent dat iedere partij zijn of haar eigen advocaat in de arm neemt. Dat voorkom je omdat er snel en goed door de notaris wordt vastgelegd wat de wensen zijn op het moment dat het geld wordt ontvangen.

 

Huwelijkse voorwaarden en de huidige regels

Ook als een koppel op dit moment wel huwelijkse voorwaarden heeft gemaakt voordat het huwelijk gesloten wordt, moet hetzelfde lange en dure traject worden afgelegd als na een paar jaar blijkt dat de afspraken niet meer aansluiten op de dan ontstane situatie.

Meestal spreken de aanstaande echtgenoten daarom in hun huwelijkse voorwaarden af dat ieder houdt wat hij of zij inbrengt bij het trouwen en dat zij samen ieder jaar gaan verrekenen wat er aan geld is overgebleven. In de praktijk wordt dat laatste vaak vergeten en blijkt bij een echtscheiding dat er ruzie ontstaat over de vraag van wie nu eigenlijk het huis is, of de spaarrekening of de beleggingen. Die staan dan vaak op naam van één van de echtgenoten, maar het vermogen is door hen samen vergaard.

Ook bij stellen die met huwelijkse voorwaarden zijn getrouwd ontstaat een probleem als er geen administratie wordt bijgehouden van erfenissen en schenkingen. Dit is hiervoor bij de AGVG al besproken.

Huwelijkse voorwaarden en de nieuwe regelgeving

Omdat vanaf 1 januari 2012 het veel sneller en eenvoudiger is om huwelijkse voorwaarden te maken en tijdens het huwelijk te wijzigen, is het mogelijk om problemen bij een echtscheiding te voorkomen. Telkens als er een financiële mijlpaal wordt bereikt (erfenis, schenking, groter saldo spaargeld of besteding van geld voor aankoop) kunnen de onderlinge afspraken worden vastgelegd in nieuwe huwelijkse voorwaarden.

Op zo’n moment weet iedereen nog goed wat er speelt en wat de afspraken zijn (wel of niet delen in waarde-dalingen, etc) en zal ook mee willen werken aan het vastleggen daarvan. En dat is bij een eventuele echtscheiding veel waard omdat het de kosten van advocaten en gerechtelijke procedures uitspaart.

 

Conclusie

Vanaf 1 januari 2012 wordt het eenvoudiger, goedkoper en vlotter om huwelijkse voorwaarden op te stellen en constant aan te passen aan gewijzigde omstandigheden. Het is niet meer nodig om vooraf goedkeuring te krijgen van de rechter. Een bezoek aan de notaris volstaat.

Dit is voor echtgenoten ondermeer van belang als er financiële meevallers zijn, zoals een erfenis of schenking van ouders. Deze vallen namelijk in de AGVG en moeten 50/50 gedeeld worden bij een echtscheiding, tenzij de ouders hiertegen de zogeheten anti-schoonzoon /-schoondochter clausule hebben opgenomen.

Maar ook als die clausule is opgenomen is het probleem nu en straks nog niet opgelost. Wie houdt tenslotte netjes een aparte administratie bij van wat er met de erfenis of schenking wordt gekocht en of alleen het betaalde bedrag of ook de waardestijgingen en -dalingen van het gekochte goed worden vergoed aan de echtgenoot/-note van wiens kant het geld is gekomen ? Ook onder de nieuwe regels kan hierover bij een scheiding een dure discussie ontstaan.

Telkens als er geld uit de erfenis of schenking wordt gebruikt om iets te kopen dat voor gezamenlijk gebruik is, kan snel en eenvoudig bij de notaris in (nieuwe) huwelijkse voorwaarden worden vastgelegd wat er gebeurd is en wat de afspraken zijn. Dit betaalt zich dubbel en dwars terug bij een eventuele echtscheiding. Er is dan namelijk geen ruimte voor discussie met en tussen dure advocaten.

En dat lijkt mij belangrijk voor de lezers van uw uitgave.

 

 

Erfenis kleinder dan gedacht. Deel 2

De Telegraaf

 

Ik heb een tweede column geschreven over dit onderwerp.

Dit keer omdat een weduwe ineens te maken kan krijgen met een schuld aan de kinderen van haar overleden man, waar ze niets van af weet. Met als gevolg dat ze ineens het huis moet verkopen om de kinderen van haar overleden man uit te kunnen betalen. 

Ik raad u aan om de column te lezen. Dat kan door hier te klikken.

De eerste column kunt u hier vinden.

Stichting 6212. Eerste bijeenkomst

Recent heeft Stichting 6212 een eerste openbare bijeenkomst gehouden.

Ik heb de stichting geholpen onder andere door het opstellen van de oprichtingsakte.

Er is een Video verslag van de eerste bijeenkomst van Stichting 6212 gemaakt.

Verplicht eigen huis opeten ?

 

 

 

Beste lezer,

Vorige week heeft de heer Paul Schnabel, voorzitter van het Centraal en Cultureel Planbureau (CPB) in een interview in de Volkskrant de volgende uitspraak gedaan: er komt een moment dat het bespreekbaar wordt dat je je eigen huis aan een bank of pensioenfonds verkoopt, om er je eigen zorg mee te financieren.’

Een paar dagen later heeft de heer Wouter Bos, thans adviseur zorg bij KPMG, aangegeven dat de zorgkosten oplopen en dat er gekeken moet worden of bijvoorbeeld de eigen bijdrage verhoogd moet worden.

Toen ik dit las moest ik onmiddelijk denken aan het oude gezegde: Je moet je eigen huis opeten. Vóór 1997 was het namelijk zo dat als je in een bejaardenhuis ging wonen, je een (hoge) eigen bijdrage moest betalen voor de zorg die je daar kreeg. Had je weinig spaargeld, dan kreeg je ook deze zorg maar betaalde de overheid de bijdrage.

Had je je hele leven spaarzaam geleefd en je hypotheek afgelost dan moest je je spaargeld dus gebruiken om deze zorg te betalen. Je buurman, die altijd royaal had geleefd en daardoor geen cent te makken had, kreeg dan dezelfde zorg en hoefde daar niet voor te betalen.

Als de opmerkingen van de heren Schnabel en Bos uitgewerkt worden door de ambtenaren in Den-Haag dan zullen ouders op zoek gaan naar mogelijkheden om te voorkomen dat ze moeten interen op hun spaargeld en geen erfenis voor hun kinderen kunnen achterlaten. En waarschijnlijk kunnen we de oude oplossingen afstoffen. Dan denk ik aan schenken op papier aan de kinderen.

Vroeger werd ook wel het huis op naam van de kinderen gezet. Maar door een wetswijziging in 2010 is dat nu niet meer zo aantrekkelijk. De kinderen worden bij het overlijden namelijk voor de erfbelasting toch aangeslagen alsof ze de woning van hun ouders erven, terwijl die woning al bij leven door de ouders is overgedragen.

Eigenlijk kun je op dit moment nog geen echte actie ondernemen om het opeten te voorkomen. Alles hangt namelijk af van de vraag of dit soort maatregelen er komen en hoe de ambtenaren die dan verwoorden. Maar één ding kunt u wel nu al doen.

U kunt in uw testament een bepaling opnemen dat het kindsdeel uitbetaald moet worden als de langstlevende “gesubsidieerd” gaat worden door de overheid en daarbij verplicht is eerst het spaargeld op te maken. Daarmee is niet het hele vermogen gered, maar in ieder geval wordt geregeld dat de kinderen het vaders- of moedersdeel van hun als eerste overleden vader of moeder uitbetaald krijgen. Dat kan dan niet meer op gaan aan zorgkosten.

Overleg eens met uw notaris hierover. Die weet precies wat ik hiermee bedoel.

 

Moet echtgenote ook meetekenen als (voorlopig) koopcontract alleen maar wordt aangepast ?

 

 

Als de echtelijke woning wordt verkocht moet de verkoper aan de andere echtgenoot toestemming vragen. Dat is zo vast gelegd in artikel 88 Boek 1 Burgerlijk wetboek. Dit is bedoeld om het gezin te beschermen tegen (verkeerde) beslissingen.

Maar als die toestemming al is gegeven en het contract wordt aangepast, moet die andere echtgenoot dan weer toestemming geven voro de wijzigingen ?

Over die vraag heb ik een column geschreven. Die kunt u hier vinden.